[vc_row][vc_column][us_image image=”7106″ size=”full” align=”center”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]
همه انسانها در تمامی طول عمر خود فکر می کنند که سلامت و قدرتمند خواهند ماند اما این مسئله برای همه به یک شیوه نیست. افراد براساس ژنتیک و روش زندگی خود دارای مقاومتهای متفاوتی در برابر بیماری ها و حوادث می باشند.. اما این آن چیزی نیست که ما در این نوشتار خواهان بحث در مورد ان باشیم. در این نوشتار به بررسی ازکار افتادگی و شرایط آن و اینکه فرد در چه شرایطی از کار افتاده محسوب می شود می پردازیم.
تعریف از کار افتادگی :
در عامه از کار افتاده به شخصی گفته می شود که دیگر توانایی کارکردن نداشته و فرد دیگر قادر به انجام امور شغلی خود نمی باشد.اما بنده 7 ماده 2 قانون تامین اجتماعی ازکارافتادگی را بدین شیوه تعریف نموده است: وضعیتی غیر معمول که در ان شخص براثر یکسری حوادث غیر مترقبه جسمی و روحی دیگر قادر به انجام هیچ گونه شغلی نمی باشد و توانایی لازم برای کار کردن را ندارد .
در بسیاری از موارد فرد که دیگر توانایی کارکردن نداشته باشد اگر در مدت کار خود بیمه پرداخت نموده باشد تحت بیمه از کار افتادگی قرار می گیرد و فرد تا زمانی که زنده می باشد شامل این حقوق می شودو. بهترین راه برای این موضوع در هنگام پیگیری این است که فرد در هنگام امور مربوط به از کار افتادگی از وکیل برای پرونده خود استفاده نماید.
انواع از کار افتادگی :
ازکار افتادگی با توجه به میزان و سطح آن به سه سطح کلی ، جزئی تقسیم می شود .منظور از از کار افتادگی جزئی از کار افتادگی می باشد که در آن فرد بین 33 تا 66 در صد از کار افتاده باشد . براساس ماده 70 قانون سازمان تامین اجتماعی این افراد نیز مشمول حقوق از کار افتادگی می باشند و میزان حقوق انها شامل حاصل ضرب از کار افتادگی ضرب در کل مبلغ از کار افتادگی می شود که در ادامه بیشتر به ان خواهیم پرداخت.
از کار افتادگی کلی :
در صورتی که فرد بیشتر براساس قانون و نظر کارشناسان بیشتر از 66 در صد و یا 66 درصد از کار افتاده شود مشمول از کار افتادگی کلی می شود .حقوق از کار افتادگی کلی معمولا برابر حقوق بازنشستگی می باشد و در این موارد فرد معمولا حقوق بازنشستگی را انتخاب می کنند.
عوامل از کار افتادگی
براساس قانون ، از کار افتادگی می تواند ناشی از بیماری باشد و یا ناشی از کار ، همچنین می تواند شامل هر دو باشد.
از کار افتادگی ناشی از بیماری:
بند دو ماده 7 قانون تامین اجتماعی از کارافتادگی ناشی از بیماری را اینگونه تعریف کرده است: مجموعه عوامل جسمی یا روحی که منجر به این می شود فرد دیگر توانایی کار کردن را نداشته باشد و نیاز به حمایت دارد .
از کار افتادگی ناشی از کار یا حادثه :
بند 8 ماده 2 قانون تامین اجتماعی در مورد این موضوع بیان می دارد: هرگونه شرایط غیرمترقبه که در محیط کار روی دهد و منجر به این شود که فرد دیگر قادر به کار کردن نبوده و یا موجب شود یا نتواند در شرایط عادی کار خود را انجام دهد.
نحوه درخواست از کار افتادگی :
برای در خواست از کارافتادگی فرد بعد از وقوع حادثه در صورتی که علی رغم گذراندن تمامی دوره های درمان و یا شرایط بازیابی فرد دوباره قادر به کار نشود می تواند با در داشتن مدارک پزشکی به سازمان تامین اجتماعی محل زندگی خود مراجعه نموده و در خواست شرکت در کمیسیون پزشکی برای این مورد را بنماید.
بعد از ثبت درخواست فرد جهت شرکت در کمیسیون زمان و مکان شرکت در کمیسیون بعدا ابلاغ می شود و فرد باید در زمان و مکان مورد نظر در کمیسیون شرکت نماید . در این موارد بهترین راه این است که کلیه پرونده پزشکی خود را نیز به همراه داشته باشد .کمیسیون نیز بعد از بررسی شرایط جسمی و روحی فرد بیمه شده در صورتی که شرایط را برای از کار افتادگی وی مثبت تشخیص دهند اقدام به تعیین میزان از کار افتادگی وی می نمایند .
بعد از تعیین میزان از کار افتادگی ، موضوع به شعبه اعلام شده وشعبه براساس قوانین اقدام به تعیین مستمری برای فرد می کند.تعیین حقوق نیز بدین صورت است که اگر مقدار از کار افتادگی برای فرد تا 33 درصد باشد برای وی غرامت در نظر گرفته می شود.اگر میزان ازکارافتادگی فرد بین 33 درصد تا 66 درصد باشد برای فرد حقوق ازکار افتادگی جزئی معین می شود و از بالای 66 درصد باشد برای فرد حقوق مستمری کامل در نظر گرفته می شود .
تشخیص از کار افتادگی :
در سازمان تامین اجتماعی تشخیص میزان از کار افتادگی در سازمان برعهده کارشناسانی از این سازمان می باشد که تعداد انها مشخص می باشد . نظریه این کارشناسان در هیئت کارشناسی استان قابل اعتراض بوده و فرد می تواند با ارائه اسناد و مدارک به این نظریه اعتراض نماید.کمیسیون های پزشکی از یک متخصص عمومی به عنوان عضو عمومی ، یک رئیس ، یک متخصص داخلی به عنوان عضو ثابت در کمیسیون و یک نفر متخصص براساس بیماری فرد تشکیل می گردد.
اصل بر این است که کمیسیون باید در شهرستانی که فرد در انجا حضور دارد رسیدگی شود ولی در صورت عدم امکان این امر سازمان تامین اجتماعی باید کلیه هزینه های ایاب و ذهاب فرد ، سکونت را برعهده دارد . این کمیسیون ملزم به صدور رای در خصوص میزان از کار افتادگی فرد بوده و در صورت عدم امکان حضور فرد باید حتما رای را به این شخص ابلاغ نماید.
اعتراض به رای کمیسیون مربوطه :
برای اعتراض به رای کمیسیون بدوی در کمیسیون تجدید نظر فرد می تواند برای این منظور درخواست تجدید نظر از رای کمیسیون بدوی رابدهد.کمیسیون تجدید نظر همان پزشکان متخصص به همراه یک منشی می باشند . البته پزشکان کمیسیون تجدید نظر نباید دقیق همان افراد باشند و باید پزشکان دیگری با همان تخصص باشند.شعبه بدوی در این مورد درخواست رابه شعبه تجدید نظر ارسال نموده و در آنجا دوباره پرونده دوباره تحت بررسی قرار می گیرد .بعد از انکه رای صادره در شعبه تجدید نظر تحت بررسی و رسیدگی قرار گرفت می تواند اقدام به صدور رای بنماید. رای صادره ظرف سه ماه بعد از ابلاغ به شخص ذینفع قابل اعتراض در دیوان عدالت اداری می باشد.
یک نکته بسیار مهم در این زمینه این است که در صورتی که فرد عدم ابلاغ رای به خود ثابت نماید می تواند در غیر مهلت معینه نیز به این موضوع اعتراض نماید.
برای اعتراض به دیوان عدالت اداری فرد می تواند ضمن دادخواست تجدید نظر مدارک خود را نیز به دیوان عدالت اداری ارسال نماید .رای صادره به دیوان ارسال گردیده و در انجا تحت بررسی شکلی قرار می گیرد . در صورتی رای مطابق قوانین و مقررات مربوطه صادر شده باشد رای مذکور تایید و قطعی می شود و ولی اگر رای صادره نقض گردد بهمراه دلائل و منضمات به شعبه تجدید نظر برگشت خود و شعبه ملزم به صدور رای براساس حکم صادره در دیوان می باشد.
بعد از قطعی شدن رای در دیوان عدالت اداری یا در شعبه تجدید نظر ، رای صادره به شعبه تامین اجتماعی مربوطه ارسال گردیده و بعد از طی مراحل قانونی مستمری از کار افتادگی برای فرد لحاظ خواهد شد.
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]